Kim Bu Çocuklar?

Eskişehir yolunda selektör yaptığınız, İstanbul yolunda korna çaldığınız, Konya yolunda önüne kırdığınız bu çocuklar kim ?

Trafikte karşılaşabileceğiniz; iyi-kötü, eski-yeni, büyük-küçük motosikleti olan, güzel olmasa bile sağlam ekipmana sahip, sırtında çantası, yağmur çamur demeden elinden geldiğince motosiklete binen, koca koca adamlar gibi görünen ama yaşları genelde 18-24 arasında değişen bu çocuklar kim yahu ?

Belki bilmiyorsunuz kim olduklarını ama ben size kim olmadıklarını söyleyebilirim. Örneğindüşmanınız değil, size hava atmaya çalışan birileri değil, size kafa tutan birileri hiç değil. Yarışacağınız ya da yarışmanızı gerektirecek birileri değil.
Daha çok; otobüste/dolmuşta size yer veren, atmden para çekemediğinizde size yardım eden, doğalgaz sırasında yerini size veren ”birileri”.

Bir sinirle 2 tonluk aracınızı üzerine kırdığınız ya da telefonla konuşurken hiç fark etmediğiniz, belki bilmeden sıkıştırdığınız bu çocuklar sizin geleceğiniz ve mirasınız. Çokca duyduğum sözler arasında ”motorcular serseri, motorcular hırçın, sinirli ve tehlikeli”. Trafikte belki sinirliyiz, bir taksiciden çok daha az olsa da, can havliyle size çıkışabilir, sesimizi yükseltiriz. Ama tek istediğimiz eve, okula sağsalim ulaşmak.

Oğlunuzu/Kızınızı okula gönderirken ”kavgadan-dövüşten uzak dur ve kimseye bulaşma” diyen nesilsiniz siz. Peki ya oğlunuza/kızınıza bulaşıyorlarsa? Daha da kötüsü ”ya onlardan biri de sizseniz”?  Belki de çoğu zaman bu yüzden evladınıza motosiklet almaz, binmesini istemezsiniz. Oysa bilseniz burada nasıl başka bir dünya var; öyle bir dünya ki bu trafikte bu otomobil kullanıcılarına rağmen vazgeçilmeyecek bir dünya.

Bu yazıyı da sizden çok yine bu çocuklar okuyacak zaten. O yüzden siz üzerimize kırmaya devam edin, bizi sıkıştırmaya, korna çalmaya, kıskanmaya ve korkmaya devam edin. Biz daha bilgili, daha saygılı, daha duyarlı olmaya devam edeceğiz ve artarak da geliyoruz.

EREN APAÇİSİ

erkek adamın motorunun farı yuvarlak olur!

şimdi sana bir günümü anlatacağım;
dün gece uyuyamadım doğru düzgün. zaman geçmedi birtürlü sabah olmadı, akrep yelkovanı kovalamadı. bir önceki böyle yaşadığım geceye nazaran bu sefer sevgilim beni terketmemiş olması bir avantaj gibi görünsede terkedecek sevgilim bile olmaması normal sayılabilir. sabah kalktım eveet motor almaya gittim arkadaş. bildiğin ne zamandır sayıkladığım motora sonunda kavuşcaktım. motoru getirdik eve. herşey güzeldi bikaç birşeyi eksikti onlarıda yaptık, halen eksikleri var ama birazcık param olursa ilgilenebileceğim sorunlar. fotoğraflarını ekleyeyim.

 

dönüşte benzinlikte çektim, parmağımıda mazur gör.

 

bu bence özel bir foto. frekans bir müzik evi. bu arka plandaki arkadaş enes abi.
ben burada kısa zaman içinde çok güzel insanlarla tanıştım. reklam gibi olsun (:

son olarak bugün ilk defa hayatımda vakit bulamadığımdan yemek yemeye fırsatım olmadı. kahvaltıyla akşam 8 arası sadece bir poğaca simit karışımı birşey yiyebildiğimden eve gelince yemeğe atladım. oda midem küçülmüş sanırım rahatsızlık verdi, yemek yiyeli 2 saat olmasına rağmen halen çok açım :D zaten beni tok gören de pek olmamıştır.
ha bide küba ogün konuşmasaydık ben bunu alamıycaktım sanırım (: 
Miras değil alın teri :P
_